صافی سیرت

صافی سیرت. [ رَ ] ( ص مرکب ) بی غل و غش. نیک خو. نیک روش.

بی غل و غش

💡 شود دولت یوسف آن روز صافی که صد چله در کنج زندان برآرد

💡 آن وزیری کاو همه صافی کند ملک جهان آن وزیری کاو همی باقی کند دین اله

💡 سؤال صوفی صافی ز عاشق و معشوق کلام زاهد خودبین همه خیال و محال

💡 برخیز و روان در لب صافی بنگر تا سرو روان در لب صافی بینم

💡 تو صافی باش بر مانند افلاک نمودش نار و باد و آب با خاک

💡 افکند از رتبه از رخ افکند جلباب را درد انوار جمالش صافی مهتاب را