شکم پرکن

شکم پرکن. [ ش ِ ک َ پ ُ ک ُ ] ( نف مرکب ) غذایی کم ارزش که انسان را سیر کند. ( فرهنگ فارسی معین ).

( صفت اسم ) غذایی کم ارزش که انسان را سیر کند.

💡 ساقی تو ز لطف شیشه و ساغر را خالی کن و پرکن که همین خواهد ماند

💡 پرکن قدحی شراب زود ای ساقی کاندر ازل آنچه بود، بود ای ساقی

💡 ساقی بیا که موسم عیش آمد و طرب پرکن قدح که میگذرد فرصت عجب

💡 پرکن قدح باده که معلومم نیست کاین دم که فرو برم برآرم یا نه

💡 برافشان کلاله ز روی چو لاله صراحی به دست آر پرکن پیاله

💡 از نوحه کام تر کن و آب خضر مجوی از ناله زخم پرکن و مرهم بر آن مخواه