شوره خره

💡 زان می ‌که گر فروغش‌ افتد به شوره‌زار خاکش شود سمن سنگش شود گهر

💡 دل خام طمع نیست اگر غرق امید است یکسان چمن و شوره بود ابر کرم را

💡 تا دل طپیده اشکم بنیاد شوره کرده زنجیر می خروشد دیوانه چون ز جا شد

💡 شود به دولت او خاک شوره مهر گیا شود ز هیبت او سنگ خاره خاکستر

💡 و گر بایدت رفت بی‌اختیار مکن رو تُرُش شوره‌ای بر میار

💡 داغ غمت به سینه ناپاک خصم نیست از شوره زار می ندمد لاله و سمن