لغت نامه دهخدا
شمشیربهادر. [ ش ِ / ش َ ب َ دُ ] ( اِ مرکب ) شخص بیفایده و بی مصرف و نالایق. ( ناظم الاطباء ).
شمشیربهادر. [ ش ِ / ش َ ب َ دُ ] ( اِ مرکب ) شخص بیفایده و بی مصرف و نالایق. ( ناظم الاطباء ).
شخص بیافتاده و بی مصرف و نا لایق
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 جهان آرزو را چون منی ناکام مییابد که بیخ بختم آب از شعله شمشیر میگیرد
💡 جراحتم شود افزون به هر نفس، گویی به من ز عمر بود هر دمی دم شمشیر
💡 شیران همه کردند ز شمشیر تو پرهیز شاهان همه دادند به اقبال تو اقرار
💡 از فیلمهایی که وی در آنها نقش داشتهاست، میتوان به با آتش و شمشیر اشاره کرد.
💡 حُسام (تلفظ رایج در فارسی: حِسام) نامی با ریشه عربی است به معنی شمشیر بُرّان.
💡 هرکه با حق راست رفت ایمان برد ورنه از شمشیر من کی جان برد