شمر ذاه

( شمرذاة ) شمرذاة. [ ش َ م َ ] ( ع ص ) ماده شتر شتاب رو. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). بمعنی و وزن شمرداة است. ( از اقرب الموارد ). رجوع به شمرداة شود.

ماده شتر نیک رو

💡 آب دریا گرچه بسیارست چو تلخست و شور هرکرا تشنه‌ست لابد رفت باید زی شمر

💡 به غنیمت شمر ای دوست دم عیسی صبح تا دل مرده مگر زنده کنی کاین دم از اوست

💡 مده از دست و غنیمت شمر این یکدم را که جهان یکدم و آندم بجز از این دم نیست

💡 اندر تن من گر رگی هشیار یابی بردرش چون شیرگیر او نشد او را در این ره سگ شمر

💡 دم مسیح و حیات خضر بما نرسد غنیمتی شمر ای دوست وقت مستی را