شماتت امیز

( شماتت آمیز ) شماتت آمیز. [ ش َ ت َ ] ( ن مف مرکب ) آمیخته به شماتت. توأم با شماتت.

( شماتت آمیز ) ( صفت ) توام با شماتت: سخن شماتت آمیز.

💡 تو با اَغیار پیش چشم من مِی در سبو کردی من از بیم شماتت گریه پنهان در گلو کردم

💡 معنی غالب حریفی بی شماتت همت است پیش من (بر) دشمن عاجز مروت همت است

💡 و اگر مسئله شماتت پيش نمى آمد، شايد هرگز دست به دعا براى خويشتن نمى گشود.

💡 به خون مردم چشمم، شماتت کم کن، ای دشمن چه شاید کرد، مردم را ازین، بسیار می‌افتد

💡 بگفتم الحق وان هم نگفته بهتر بود که از شماتت اعدا مرا جگر خون شد

💡 و به اين ترتيب اين كار هم ملامت و شماتت دشمن، و هم انقطاع از دوست را در پى داشت، ومصداق (ملوم حسور) شد، آيه فوق نازل گرديد و به پيامبر (صلى اللّه عليه و آله وسلّم ) هشدار داد كه اين كار تكرار نشود.