شانه هید

شانه هید. [ ن َ / ن ِ هََ ] ( اِ مرکب ) سه شاخه ای که غله را بدان باد دهند. ( از اشتنگاس ).

سه شاخه ای که غله را بدان باد دهند

💡 بسکه دل در حلقه‌های زلف او گردیده بند هر سر مویش به زور از شانه می‌آید برون

💡 در هر شکن افتاده هزاران چو دل ما مشکن دل ما، شانه مزن زلف دو تا را

💡 گه گه به ناز شانه کن آن زلف را، مگر دلهای دورمانده برون آید از خمی