شاذ کلاه

شاذ کلاه. [ ک ُ ] ( اِ مرکب ) ظاهراً معرب است. ظاهراً نام جشنی است. یوم نثرالورد و در کتاب نقود آمده است:متوکل پدر معتز، در روزهای شادخواری خویش... درهم هایی سکه زد و مقدار آن پنج هزار هزار بود و آنها را برای ( جشن ) شاذ کلاه ( یوم نثرالورد ) برنگهای سرخ و زردو سیاه درآورد، و به خنیاگر خود دینارهایی بنام «دینارهای خریطه » ارزانی داشت و روی هر دیناری نوشته بود«این دینار در کوشک خریطه امیرالمؤمنین المعتزباﷲسکه زده شده است ». و این جمله روایت شابشتی است در کتاب «الدیارات ». ( النقود العربیه، حاشیه ص 164 ).

ظاهرا نام جشنی است.

💡 در نرد همتم کنی آن لحظه امتحان کافتد ز عشق کار به ترک سر و کلاه

💡 ز تو ببالد برقع برایت و به نگین ز تو بنازد معجر بافسر و به کلاه

💡 انواع محصولات نمدی شامل نمد زیرانداز، کلاه نمدی، پالتوی نمدی (کپنک) است.

💡 از فیلم‌هایی که وی در آنها نقش داشته‌است، می‌توان به کلاه سه‌گوش اشاره کرد.

💡 وز آن جا به قنوج شد با سپاه به شاهی به سر بر نهاده کلاه

💡 فی‌المثل گر سر و پای خود او مانَد لُخت کُلَه و کفش خَرَد بهرِ تو با کفش و کلاه