سیخ جاروب

سیخ جاروب. ( اِ مرکب ) خسی که جاروب از آن سازند. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ).

خسی که جاروب از آن سازند

💡 آفتاب از مژه جاروب زند خاک درم که مشرف کند آن شاه بتان منزل من

💡 چشم ستاره از مژه جاروب سازدش بر هر زمین که از سم اسبت نشان بود

💡 آب با خود دارد این جاروب در راه وفا آستان دوست را رفتن بمژگان بهترست

💡 رضوان ز شوق آنکه چو طوبی کنی خرام جاروب راهت از مژه حور عین زند

💡 غلمان خلد کاکل خود دست بسته اند پیوسته کارشان همه جاروب این در است

💡 جاروب آن ره از مژه کردم، ولی چه سود چون کوی دوست رفتن و رفتن نمی‌توان