سوءمصرف مادۀ استنشاقی

{inhalant abuse} [اعتیاد] مصرف نامناسب و مکرر مواد استنشاقی که پیامدهای ناگوار عودکننده دارد

💡 تیوپینال در درمان افزایش فشار داخل جمجمه‌ای در صورتی که وضعیت تنفسی بیمار به اندازه کافی کنترل شده باشد، مصرف می‌گردد و نیز ممکن است برای کاهش فشار داخل جمجمه‌ای طی استفاده از بیهوش‌کننده‌های استنشاقی مصرف شود.

💡 داروهای بیهوشی استنشاقی ترکیبات شیمیایی هستند که دارای خواص بیهوشی بوده و بیمار با استنشاق آن، بیهوش می‌شود.

💡 مرحله اول آزمایش انسانی این واکسن در ۱۰ اسفند ۱۳۹۹ در بیمارستان رسول اکرم بر روی ۲ داوطلب انجام شد. که در پایان تعداد داوطلبان مرحله اول به ۱۳۳ نفر رسید. همچنین تزریق دز استنشاقی واکسن بر روی داوطلبان مرحله اول تست انسانی، در ۱ اردیبهشت ۱۴۰۰ صورت گرفت.

💡 ۱٬۴-دی کلروبنزن یک نوروتوکسین است. به عنوان یک ماده استنشاقی مورد سوء استفاده قرار گرفته‌است که باعث انواع اثرات عصبی می‌شود.

💡 استنشاق سالمترول ممکن است با برونکواسپاسم پارادوکس مرتبط باشد و در بیمارانی که تا به حال کورتیکواستروئید استنشاقی دریافت نکرده‌اند نباید مصرف شود. آگونسیت‌های بتا-۲ با اثر طولانی مثل سالمترول جهت درمان برونکواسپاسم حاد یا در بیمارانی که آسم آن‌ها بدتر شده‌است مناسب نیستند.

💡 سایر داروهایی که می‌توانند اثرات آرام‌بخشی ایجاد کنند عبارتند از پروپوفول، کتامین، تیوپنتال سدیم و داروهای بیهوشی استنشاقی. مزیت و تفاوت عمده بین این روش و بیهوشی عمومی، عدم نیاز به پشتیبانی راه هوایی بیمار و تنفس بیمار توسط لوله‌گذاری تراشه و تنفسی مکانیکی است و همچنین اثرات کمتری بر روی سیستم قلب و عروق بیمار خواهد گذاشت.736