سفید کرکو

سفیدکرکو. [ س ِ ] ( اِ مرکب ) نامی است که به افرا دهند و در ارتفاعات زیاد جنگلهای شمال بین 1500 و 2600متر از سطح دریا میروید. آن را در کتول سفیدکرکو و در رامیان کرکو میخوانند. ( از جنگل شناسی ج 2 ص 208 ).

نامی است که به افرا دهند و در ارتفاعات زیاد جنگلهای شمال بین ۱۵٠٠ و ۲۶٠٠ متر از سطح دریا میروید.

💡 موی سفید هیچ کم از جوی شیر نیست در کام آرزوی دل طفل خوی ما

💡 حق را مظاهرند به تحقیق و مهرشان واجب بهر سفید و سیاه است و شیخ و شاب

💡 تو نیز خیمه ز خود چون شکوفه بیرون زن که شد سفید بساط زمین ز چادر عیش

💡 ز خط و روی توکایینهٔ فریب‌نماست ز شام و صبح چه فهمیده‌ام سیاه و سفید

💡 چون کار ز دست رفت گفتار چه سود چون دیده سفید گشت دیدار چه سود

💡 می شود پیش مه روی تو خورشید سفید کرم شب تاب اگر روز نمایان گردد