سانتال سیترن

💡 چادر بدر، نوعی عروسک سازی معروف به عروسک گردانی سانتال، یک نمایش است، شامل عروسک چوبی است که در یک قفس کوچک قرار می‌گیرند و در داخل آن قفس نمایش آغاز می‌شود.

💡 هنر سانتال به دلیل سبک پیچیده کنده کاری قابل توجه است. دیوارهای خانه‌های سنتی سانتال با نقاشی‌های حک شده از حیوانات، صحنه‌های شکار، صحنه‌های رقص، نقش‌های هندسی و موارد دیگر تزئین شده‌است.

💡 سهرای جشنواره اصلی جامعه سانتال است. علاوه بر این، جشنواره‌های مهم بها، کرم، دانسای، ساکرات، ماهمور، راندو و مگسیم هستند. آنها به‌طور سنتی در بسیاری از رقص‌ها و جشن‌های خود از دو طبل: تمک و تامدک استفاده می‌کنند.

💡 تا پیش از قرن نوزدهم زبان سانتالی هیچ اثر مکتوبی نداشت و فقط سینه به سینه از نسلی به نسل بعد منتقل می‌شد تا اینکه علاقه اروپایی‌ها به زبان‌های هند سبب شد آثاری از این زبان ثبت شود.

💡 اساس جامعه مردمان سانتال تقسیم وظایف و دارایی‌ها بین برادران و مهمان آن‌ها است، که در بسیاری از جوامع قبیله ای دیگر در هند و شرق هند وجود ندارد. در این قبیله مردم اغلب در کنار پدران خود زندگی می‌کنند و صاحب زمین‌هایی هستند که در کنار زمین‌های پدر آن‌ها قرار دارد. در قبیله سانتال کسی نمی‌توانند با اقوام نزدیک خود ازدواج کند، زیرا دارای یک جد مشترک می‌شوند.