سامان گریزی

{anomaly} [زبان شناسی] وجود بی نظمی و بی قانونی در زبان

💡 سپهر با همه سامان ترکتاز، حزین حذر ز ناوک آن طفل نی سوار کند

💡 گردون چو زد لوای ولایت به بام ما سامان گرفت شرع پیمبر به نام ما

💡 چه فتاده است در اندیشه سامان باشم؟ من که چون شاخ گل از خویش ندانم سر خویش

💡 جوش قیامت می زند خونم ز پند ناصحان باد مخالف را بود سامان طوفان در بغل

💡 در عشق کسی قدم نهد کش جان نیست با جان بودن بعشق در سامان نیست

💡 در عمارت زندگانی چند باطل می‌کنی؟ رفته‌ای از کار تا سامان منزل می‌کنی