زفربن الحارث. [ زُ ف َ رِ نِل ْ رِ ] ( اِخ ) از سرداران لشکر حضرت امیرالمؤمنین علی ( ع ) در جنگ صفین. رجوع به حبیب السیر چ خیام ج 1 ص 545 شود.
زفربن الحارث. [ زُ ف َ رِ نِل ْ رِ] ( اِخ ) از حکام عرب و از هواداران عبداﷲبن زبیر بود و با مروانیان مخالفت می نمود، ولی در لشکرکشی عبدالملک به جانب عراق به سال 67 هَ. ق. با وساطت برادرش محمدبن مروان میان زفروعبدالملک مصالحه اتفاق افتاد. رجوع به حبیب السیر چ خیام ج 2ص 134 و 147 شود.
از حکام عرب و از هوا داران عبد الله بن زبیر بود، از سرداران لشکر امیر المومنین علی ( ع ) در جنگ صفین
💡 (السادات هم الهاشميون المنتسبون الى هاشم جد النبى صلى الله عليه و آله و سلماى اولاد عبدالمطلب من بنى عبدالله و ابى طالب و العباس و الحارث و ابى لهب، واستحقاقهم الخمس اجماعى ويويد ذلك الاخبار).
💡 پس (محمد بن ابى بكر) خواهر را از هودج بيرون كشيد. اميرالمومنين (ع ) فرمود: تا اورا در خانه (صفيه بنت الحارث بن ابى طلحه ) بردند و اين واقعه در روز پنج شنبهدهم اين ماه، سنه 36، واقع شده در موضع معروف به (حريبة ) در (بصره ).
💡 رسول خداصلى الله عليه و آله زيد بن حارثه را در مدينه گذاشت و روز دوشنبه دومشعبان از مدينه خارج شد، به ضرار بنابى الحارث خبر رسيد،رسول خدا صلى الله عليه و آله جاسوس او را كشته و خود به قصد آنها از مدينه حركتكرده است او از اين خبر به وحشت افتاد و آنها كه غير از قبيله او بودند متفرق شدند.
💡 ابن اثير در شرح حال حصين در اسدالغابه ج 3، ص 24 ازقول ابن عباس آورده است كه آيه فمن كان يرجو لقاء ربه كهف / 110 درباره على و حمزهو عبيده و طفيل و حصين، فرزندان الحارث، و مسطح، فرزند اثاثه و نواده عباد بنالمطلب، نازل شده است.
