زروان اکرن

زروان اکرن. [ زَ اَ رَ ] ( پهلوی، اِ مرکب ) وقت لایتناهی. رجوع به زروان در همین لغت نامه، ایران باستان ج 2 ص 1523 و ایران در زمان ساسانیان ص 171 شود.

💡 12. زنر، آر. سى.، زروان، ترجمه تيمور قادرى، تهران: انتشارات فكر روز، 1374.

💡 چو زروان به گفتار مرد جهود نگه کرد وزان سان سخنها شنود

💡 چنان بد که یک روز مردی جهود ز زروان درم خواست از بهر سود

💡 بگفت آنچ زروان بدو گفته بود سخن هرچ اندر نهان رفته بود

💡 جوان زان خورش زود بگشاد روی نگه کرد زروان ز دور اند روی