زبان ترازو

زبان ترازو. [ زَ ن ِ ت َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) خار ترازوی زرسنج. ( غیاث اللغات ). خاری که در میان دسته ٔترازوی زر بشکل زبان باشد و چون آن خار برابر باشد و چپ و راست سرنکشد وزن راست باشد. ( آنندراج ). لسان المیزان. ( المنجد ). نقیب. ( منتهی الارب ):
بمیزان قناعت بیش و کم کم پیش می آید
زبان این ترازو را نمیدانم نمیدانم.صائب.رجوع به زبانه شود.

خار ترازوی زر سنج

💡 ظريفى گفت: چون به روز قيامت، اعمال مرد بازارى به ميزان نهند، ناگزير، گويد:به كفه ديگر نهيد! ترازو ميزان نيست.

💡 شیری در این قَضیَّت کهتر شده ز موری کوهی در این ترازو کمتر شده ز کاهی

💡 لعل و یاقوت درین داد و ستد سنگ کم است وصل یوسف طلبی جان به ترازو بگذار

💡 بیزبانی در دو گیتی مایه آسودگی است از زبان خود را ترازو زیر چندین بار کرد

💡 باز به آسمان رفت و پس از آن بر من نازل شد، پس روز قيامت امت مرا مى آورند و آنها دراين هنگام مى گويند: بسم الله الرحمن الرحيم پس ‍ وقتىاعمال آنها را در ترازو قرار دهند حسنات و خوبيهاى آنها زيادتر از بديهايشان مى شود.

💡 می بود به بازار تو گر یوسف مصری نقد دو جهان را به ترازوی تو می کرد