لغت نامه دهخدا
مزداهی. [ م َ ] ( ص نسبی ) منسوب به مزداه. مزدائی. ایزدانی که بر روی سکه های هند و سکائی دیده میشود معرف نوعی دیگر از آئین مزداهی است که تحت نفوذ عقاید و شرایع هندی در ایران شرقی به وجود آمده بود. ( ایران در زمان ساسانیان ص 53 ).
مزداهی. [ م َ ] ( ص نسبی ) منسوب به مزداه. مزدائی. ایزدانی که بر روی سکه های هند و سکائی دیده میشود معرف نوعی دیگر از آئین مزداهی است که تحت نفوذ عقاید و شرایع هندی در ایران شرقی به وجود آمده بود. ( ایران در زمان ساسانیان ص 53 ).