زایل وتدخاک

زایل وتدخاک. [ ی ِ ل ِ وَ ت َ دِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) زائل وتد خاک.در اصطلاح اهل رمل، سومین خانه از خانه های خاکی است.( از کشاف اصطلاحات الفنون ). رجوع به زایل وتد شود.

💡 که گمان داشت ز خط حسن تو زایل گردد؟ فرد خورشید که می گفت که باطل گردد؟

💡 دل غمگین (سحاب) و جز می صافی دگر چیزی کزین آیینه زنگ غم کند زایل نمی‌بینم

💡 مباد سور و سرور از سرای تو زایل نشانه باد سریر تو بُرو مورد را

💡 اگر می خوری می به ترتیب خور نه چندان که زایل کند عقل و هوش

💡 حرف و صوت از دل نیارد ریشه غم را برون زردی رخسار زر از سکته زایل کی شود؟