روزگار گذشتن

روزگار گذشتن. [ گ ُ ذَ ت َ ] ( مص مرکب ) زمان گذشتن. وقت گذشتن: اندر آمدن و شدن ما بیست وهشت ماه روزگار گذشته بود. ( مجمل التواریخ و القصص ).

زمان گذشتن. وقت گذشتن

💡 بگشاد عشق روی تو چون روزگار دست دست غمت ببست مرا استوار دست

💡 هم زاریی به حق بر و عجزی نزاریا با روزگار زور مکن چون نمی‌رود

💡 به آب تیغ فرو شوی از زمانه فتور به باد گرز برآور ز روزگار دمار

💡 برون ز خانه مرو، وضع روزگار ببین چمن خنک شده و کنج آشیان گرم است

💡 به روزگار، سر من فرو نمی آید وگرنه تربیتم را نمی کند تقصیر

💡 اهل هنر بتربیتت زنده گشته اند احرار روزگار ترا بنده گشته اند