روباه طبع

روباه طبع. [ طَ ] ( ص مرکب ) روباه صفت. آنکه در مکاری و حیله گری و نیرنگ بازی به طبیعت روباه باشد:
با من پلنگ سارک و روباه طبعک است
این خوک گردنک سگک دمنه گوهرک.خاقانی.و رجوع به روباه صفت شود.

💡 سک او در هنر اردست دهد با روباه روبه ماده شکست آرد بر ضیغم نر

💡 یکی روباه حیلت گر ز جادو فتاده روز و شب در پوستینم

💡 سپاهیان ملک بر عدو چنان چیره که شرزه شیردژ آگه به حمله بر روباه

💡 ماکیان را این مقال آمد پسند گفت: بر گو دُمّت ای روباه چند

💡 جوابش داد آن روباه قلاش که تو می‌رو من اینک آمدم باش

💡 در معرکه که قلب و جناحست و میسره شیران شرزه پنجه روباه من گرفت