روان پالا

💡 تو را چو پای روان نیست محتشم که روی به سده بوسی آن نیر سپهر سداد

💡 بی سرو قد دلجوی هرگز مجو لب جوی بی سبزۀ خطش نیست آب روان گوارا

💡 دارد ز اشک و مژگان آب روان و سبزه از دل اگر به تنگی، بنشین به دیدهٔ ما

💡 پیاپی دمادم به مستان عشق روان کرده پیمانه‌ای دیگرست

💡 در آن صحرا روان کردند رهوار و زان صحرا به صحراهای بسیار

💡 گر نبودی بنده قدش صبا ز آب روان بندها بر پای سرو جویبار انداختی