رحمان سربسر

رحمان سربسر. [ رَ س َ ب ِ س َ ] ( اِ مرکب ) کنایه از دفع ضرر و گذشتن از منافع باشد. ( لغت محلی شوشتر نسخه خطی کتابخانه مؤلف ).

کنایه از دفع ضرر و گذشتن از منافع باشد

💡 يعنى: در آن روز روز قيامت هيچ شفاعت و وساطتى سود نمى بخشد مگر شفاعتكسى كه خداوند رحمان به او اجازه داده باشد تا ميان خلق و خدا واسطه شود.

💡 شدند دوست، همه دشمنانت آخر، چون دل رحیمت از اول خدای رحمان داد!

💡 دل که در او نیست نور سر حقیقت خانه شیطان بود نه خانه رحمان

💡 دمبدم انفاس رحمانی دمیده بر جهان بلبل و گل را ازان گویا و بویا ساخته

💡 به نام خداى رحمان و رحيم، گو اينكه حاجت به سوگند نيست ولى به اين شهر (مكه )سوگند مى خورم (1).

💡 اى عمروعاص ! خدا را سپاس مى گويم كه اين سخنان از زبان تو جارى شد. تو ويارانت را با قبله و نماز چه كار! و از پرستيدن رحمان و خواندن قرآن و داشتن دين ايمانچه سود و منفعت ؟!