ربیعهبن زیاد

( ربیعةبن زیاد ) ربیعةبن زیاد. [ رَ ع َ ت ِ ن ِ ] ( اِخ ) گویند نام او ربیع و کنیت او ابن ابی یزید سلمی بود. حدیث «الغبار ذریرة الجنة» از وی روایت شده است. ( از الاصابة ج 1 قسم 1 ). و رجوع به ابن ابی یزید سلمی و قاموس الاعلام ترکی ج 3 شود.

گویند نام او ربیع و کنیت او ابن ابی یزید سلمی بود.

💡 ز بهر خسرو عالم که جاودانه زیاد همی تهی کند از فتنه عرصه عالم

💡 چندانکه روز می گذرد می شود زیاد این تازگی و لطف که در گلستان تست

💡 کز لطف زیاد یار بیگانه شناس معلوم بشد که هیچ نشناخت مرا

💡 نشأه گفتار صائب گشت در پیری زیاد می شود پرزورتر چون باده شورش کم شود

💡 دلم زیاد نگاهت به شود می آید چراغ خلوتم از بزم طور می آید

💡 همین کرشمه تمامم که دوش ساقی گفت وظیفه ای است مقرر ترا زیاد دهیم