ربایندۀ بزرگ

💡 و در برابر احسانت نه منت بگذار و نه آن را بسيار و بزرگ بدان (6).

💡 چو آمد به نزدیک شاه بزرگ بدید آن در و بارگاه بزرگ

💡 شد محترم به نزد بزرگان هر آن کسی کاو را عمل به خدمت آن محتشم کشید

💡 روی گرم آن که ندارد ز بزرگان جهان آسمانی است که خورشید درخشانش نیست

💡 کمر بست و بنهاد سر سوی شاه بزرگان برفتند با او به راه

💡 در متون ادبی کلاسیک، زمان اغلب به عنوان ربایندۀ بزرگ تمام زیبایی‌ها و جوانی انسان توصیف می‌شود که همه چیز را می‌گیرد.

💡 نویسنده در رمان جدید خود، مرگ را به عنوان ربایندۀ بزرگ و بی‌رحمی تصویر کرده است که هیچ‌کس از آن نمی‌تواند فرار کند.

💡 افسانه‌ها حکایت از وجود ربایندۀ بزرگی دارند که در تاریکی شب، آرامش ساکنان روستا را به یغما می‌برد و آن‌ها را گم می‌کند.