ذوات الثلاثه

لغت نامه دهخدا

( ذوات الثلاثة ) ذوات الثلاثة. [ ذَ تُث ْ ث َ ث َ ] ( ع ص مرکب، اِ مرکب ) نامی است که قدمای از أدبا به اجوف می داده اند.

فرهنگ فارسی

نامی است که قدمای از ادبا باجوف میداده اند.

جمله سازی با ذوات الثلاثه

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 ثواب من ضعف عن صيام الثلاثه الايام فى الشهر فتصدق بدرهممكانكل يوم

💡 (( خروج الثلاثه، الخراسانى و السفيانى و اليمانى فى سنه واحده فى شهرواحد، فى يوم واحد و ليس فيها رايه باءهدى من رايه اليمانى يهدى الى الحق.))(313)

💡 (الخصال باب الثلاثه، حديث 127. جامع احاديث الشيعه، ج 4، ص ‍ 78)

💡 در مباحث پیچیده کلامی، بحث درباره رابطه میان ذوات الثلاثه از جمله مباحث بنیادین برای درک نظام هستی است.

💡 فیلسوفان قرون وسطی در تحلیل ساختارهای منطقی، بر اهمیت تفکیک دقیق میان ذوات الثلاثه در استدلال‌های خود تأکید داشتند.

💡 در برخی متون فقهی قدیمی، اصطلاح ذوات الثلاثه برای اشاره به دسته‌بندی‌های خاصی از احکام یا موجودات به کار می‌رفته است.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران