ذباب السیف

ذباب السیف. [ ذُ بُس ْ س َ ] ( ع اِ مرکب ) تیزنای شمشیر.

تیز نای شمشیر.

💡 و ما السیف الا لمن سله و لم یزل الملک فیمن غلب

💡 در حدیث ارخوانده ئی السیف محّاالذنوب از پی محو گنه نام بزرگ او بخوان

💡 وَ لَوْ شاءَ رَبُّکَ ما فَعَلُوهُ ای یمنع الشیطان عن الوسوسة للجن و الانس، و اللَّه یمتحن عباده بما یعلم انه الأبلغ فی الحکمة، و الاجزل فی الثواب، و الاصلح للعباد. «فَذَرْهُمْ» یعنی خلّ عنهم، «وَ ما یَفْتَرُونَ» من التکذیب. قیل: نسختها آیة السیف.