ذات منور

ذات منور. [ ت ُ م َن ْ وَ ] ( ع ص مرکب ) یقال بغاه اﷲ ذات منور؛ ای ضربة او رمیةً تنیر فلاتخفی علی احد. ( منتهی الارب ).

یقال بغاه الله ذات منور. ای ضربه اورمیه تنیر فلا تخفی علی احد.

💡 داشتش آینه گردی و کنون روشن شد که به آه دل عشاق منور شده است

💡 منقش جامهٔ رنگین زحلش نوبهار آئین منور لؤلؤی مکنون زشکلش مشتری سیما

💡 گر کمندی کند از رای رفیع تو فلک به خم او همه خورشید منور گیرند

💡 از اصطكاك دو سيم مثبت و منفى برق مى جهد؛تقابل و مشاوره دو انديشه نيز فروغ مى بخشد. اين گاهى پيش پاى انسان را روشن مىكند و احيانا افق وسيعى را منور مى سازد.

💡 به مرتبه تفكر نمى رسد مگر كسى كه خداوند به قلبش نظر كرده باشد و به نورمعرفت منور نموده باشد؛ پس با چشم عبرت دنيا را مى نگرد وغافل از حق نمى گردد(214)

💡 زهرا مى آيد. نور پاى بر زمين مى نهد، خاك تيره را به وجود خود منور و مزين مى سازد،و خاك تا ابد مفتخر به وجودش ميگردد...