لغت نامه دهخدا
( ذات برایة ) ذات برایة. [ ت ُ ب ُ ی َ ] ( ع ص مرکب ) ناقه ذات برایه؛ ماده شتری با گوشت و پیه و نا مانده.
( ذات برایة ) ذات برایة. [ ت ُ ب ُ ی َ ] ( ع ص مرکب ) ناقه ذات برایه؛ ماده شتری با گوشت و پیه و نا مانده.
ناقه ذات برایه ماده شتری با گوشت و پیه و نامانده.
💡 ●روستا از نظر امکانات(رفاهی،اموزشی،بهداشتی) متوسط می باشد که برایه جمعیت و وسعت نسبتا کم روستا جواب گو است.
💡 خروج توسط دوبلاژ صدا سیما دوبله شده و برایه اولین بار در ایران توسط شبکه سه پخش شدهاست.