دوران بین اقل و اکثر

[ویکی فقه] دَوَران بین اقل و اکثر به معنی تردید در تکلیف معلوم به اجمال، بین دو مصداق دارای نسبت اقل و اکثری است که به آن تردد بین اقل و اکثر نیز گفته می شود.
دوران بین اقل و اکثر، مقابل دوران بین متباینین، و به معنای شک در الزام به یکی از دو امری است که در مجموعه ای از افعال یا اجزا و شرایط با هم اشتراک دارند، و یکی از آنها نسبت به دیگری افعال یا اجزا و شرایط بیشتری دارد.
دوران بین اقل و اکثر در شبهه مقرون به علم اجمالی است
دوران بین اقل و اکثر از موارد شبهه مقرون به علم اجمالی است که در آن، اصل تکلیف به طور اجمال مسلّم بوده ولی در مکلف به تردید وجود دارد. برای مثال، مکلف علم دارد که نماز بر او واجب است، اما نمی داند که نماز با سوره بر او واجب است یا نماز بدون سوره؛ یعنی در وجوب خواندن نه جزء، شک ندارد، بلکه در وجوب جزء دهم ( سوره ) شک دارد. و یا مانند آن که کسی بداند مبلغی به شخصی مدیون است اما نداند که آن مبلغ صد تومان است یا دویست تومان. دوران بین اقل و اکثر دو گونه است: ارتباطی و استقلالی.
عناوین مرتبط
اقل و اکثر؛ دوران بین اقل و اکثر ارتباطی؛ دوران بین اقل و اکثر استقلالی.

💡 ای دل! دیدی که هرچه دیدی هیچ است هر قصّهٔ دوران که شنیدی هیچ است

💡 چندانش مملکت باد اندر خضر که باشد دوران مهر و مه را در ملک او سفرگه

💡 دور جامی زین چمن چون‌گل نصیب ما نشد رنگ ناگردیده‌، آخر می‌شود دوران ما

💡 می‌شود شام از شفق ظاهر که بر بام فلک سرنگون از دوش دوران رایت آل عباست

💡 هر وقت هست قیمت من نقد می‌شود گر می‌توان به هیچ ز دوران بخر مرا

💡 جمله را باز، چو دوران به گذر می‌دیدم هر شهی را ز پس شاه دگر می‌دیدم