دوده کود

{soot fertilizer} [کشاورزی-زراعت و اصلاح نباتات] دودۀ چوب یا زغال که به دلیل ارزش غذایی آن به خاک اضافه می شود

💡 به گونه رویشان چون دوده کردی کِه و مِه را به ننگ آلوده کردی

💡 چرخ کبود مانده برو ابر جای جای چون پر ز دوده آینه بر جای جای زنگ

💡 از دیده دو در دُرری می‌کنم نثار وز دوده جگر ورقی می‌کنم سیاه

💡 پر از بند سودابه کاو دخت اوست نخواهد همی دوده را مغز و پوست

💡 چو سوده دوده به روی هوا برافشانند فروغ آتش روشن ز دود بنشانند

💡 دوده فقر از چراغ سلطنت روشن مخواه سرد باشد مشعل خورشید محتاج قبس