دود اهنج

( دودآهنج ) دودآهنج. [ هََ ] ( اِ مرکب ) دودآهنگ. ( از برهان ) ( از ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ جهانگیری ). دوددان. رجوع به دودآهنگ شود.

( دود آهنج ) ( اسم ) ۱ - دود کش ( حمام مطبخ بخاری ) تنوره ( گلخن مطبخ ). ۲ - پارچه سفالی که برای گرفتن دوده جهت ساختن مرکب بالای چراغ تعبیه کنند.

💡 ببین تا به آن کس چه خواهد نمود که از خاندانش برآورد دود

💡 دولت او چون نسیم، گر گذرد بر جحیم بر سر آتش شود دود چو ظلّ هما

💡 ای کرده هوای معصیت پامالت روزی که دود مرگ به استقبالت

💡 خواهد فتاد کوکب بخت بلند تو از آه و دود سوختگان در وبال خط

💡 چون آتش رود سرد شد بر من زود شد عیش من از تیزی او تلخ چو دود

💡 به جرماس پور برادرش زود نوندی بر افکند چون باد و دود