دررفتگی بسته

اصطلاح «دررفتگی بسته» که در منابع ارتوپزشکی با نام‌های Closed Dislocation یا Simple Dislocation شناخته می‌شود، به نوعی دررفتگی مفصل گفته می‌شود. در این حالت، استخوان‌های تشکیل‌دهنده مفصل از جای طبیعی خود خارج می‌شوند. با این حال، پوست و بافت‌های سطحی بدن دچار پارگی یا زخم باز نمی‌شوند. به بیان دیگر، قطعات دررفته استخوان هیچ ارتباطی با محیط بیرون پیدا نمی‌کنند. این ویژگی، مهم‌ترین تفاوت دررفتگی بسته با دررفتگی باز است. دررفتگی بسته معمولاً بر اثر ضربه، سقوط یا حرکات ناگهانی شدید ایجاد می‌شود. اگرچه پوست سالم باقی می‌ماند، اما آسیب به رباط‌ها و کپسول مفصلی ممکن است رخ دهد. تشخیص این نوع دررفتگی معمولاً با معاینه بالینی و تصویربرداری انجام می‌شود. شدت درد و محدودیت حرکت از علائم شایع آن است. به طور کلی، دررفتگی بسته از نظر خطر عفونت نسبت به نوع باز وضعیت ایمن‌تری دارد.