خیال کده

💡 دهان نوش تو را چون خیال می‌بستم لعاب در دهنم نشهٔ شکر می‌گشت

💡 دگر گفت این کی او باشد، خیال است وصال او بدین زودی محال است

💡 خیال سبزه و شبنم برو بدان ماند کسی که قبضۀ شمشیر در سفن گیرد

💡 چشم من جام شرابست و دل زارم کباب تا مگر گردد خیال تو شبی مهمان من

💡 اگر بآینه در بنگرد مخالف او خیال رویش خیزد بپیش او دشمن

💡 شاعر با کلمات خود گویی وارد یک خیال کده شده بود، جایی که مرز بین واقعیت و رویا از میان می‌رفت و همه چیز رنگ و بویی جادویی داشت.

💡 آن کافه کوچک در گوشه کوچه، برای من شبیه به یک خیال کده بود که در آن می‌توانستم ساعت‌ها به رویاپردازی درباره آینده و سفرهای دوردست بپردازم.

💡 نویسنده در داستان جدید خود، دنیایی را خلق کرده است که در آن هر شخصیت در یک خیال کده زندگی می‌کند و از واقعیت‌های تلخ دنیای پیرامون خود رهاست.