خوار گذاشتن

خوار گذاشتن. [ خوا / خا گ ُ ت َ ] ( مص مرکب ) مهمل گذاشتن. ( یادداشت مؤلف ):
مر آن کرم را خوار نگذاشتند
بخوردنْش نیکو همی داشتند.فردوسی.نه نیکو بود بددلی شاه را
نه بگذاشتن خوار بدخواه را.اسدی.

مهمل گذاشتن

💡 آنان سرانجام پس از فرار و پشت سر گذاشتن شهر دریاچه، به شهر باستانی‌شان رسیدند؛ شهری که آوازه‌اش باعث شده بود سال‌ها پیش اسماگ بدان‌جا کشیده شود.