«خطوارگی جریانی» در زمینشناسی به یکی از انواع ساختارهای خطی در سنگها اطلاق میشود که تحت عنوان current lineation نیز شناخته میگردد و بیانگر آرایش منظم عناصر ریزدانه در اثر حرکت جریانهای رسوبی یا سیالات در محیطهای زمینساختی است. این پدیده زمانی شکل میگیرد که ذرات یا تیغههای کوچک معدنی در اثر حرکت آب، باد یا جریانهای رسوبی در یک جهت خاص مرتب میشوند و ساختاری خطی و جهتدار به وجود میآورند. در این نوع خطوارگی، اجزای ریز سنگ در فواصل منظم و معمولاً در حد چند میلیمتر تا چند سانتیمتر نسبت به یکدیگر قرار میگیرند. این آرایش منظم نشاندهنده جهت حرکت جریان در زمان تشکیل سنگ است و از این نظر برای بازسازی شرایط دیرینه زمینشناسی اهمیت دارد. خطوارگی جریانی یکی از انواع خطوارگیهای جدایشی محسوب میشود که در اثر فرآیندهای دگرگونی یا رسوبی ایجاد میگردد. مطالعه این ساختار به زمینشناسان کمک میکند تا جهت جریانهای قدیمی و نحوه رسوبگذاری مواد را تعیین کنند. این پدیده معمولاً در سنگهای دگرگونی یا رسوبات فشرده مشاهده میشود که تحت تأثیر نیروهای جهتدار قرار گرفتهاند. از نظر ساختاری، خطوارگی جریانی نشاندهنده نظم فضایی عناصر در پاسخ به نیروهای خارجی است. بنابراین این اصطلاح بیانگر یک ویژگی ساختاری مهم در تحلیل بافت سنگها در زمینشناسی است. در مجموع، «خطوارگی جریانی» به معنای آرایش خطی و جهتدار ذرات در سنگها در اثر حرکت جریانهای طبیعی در گذشته زمینشناسی است.
خطوارگی جریانی
فرهنگستان زبان و ادب
{current lineation, parting-plane lineation} [زمین شناسی] نوعی خطوارگی جدایشی که در آن تیغه های خطی کوچک در فواصل چند میلیمتری تا چند سانتیمتری از یکدیگر قرار گرفته اند.
