خشک تره

خشک تره. [ خ ُ ت َ رَ / رِ ] ( اِ مرکب ) سبزی وقتی که خشک کرده باشند. سبزی خشک. ( یادداشت بخط مؤلف ).

سبزی وقتی که خشک کرده باشند سبزی خشک

💡 همه‌کبود لب و زردروی و سرخ سرشک همه شکسته‌دل و تیره‌چشم و خشک‌دهان

💡 باد بدخواه تورا تری آب اندر جشم باد بدگوی تو را خشکی خاک اندر کام

💡 از نوبهار روی زمین خشک و تر شکفت این باغ را ببین که چه در یکدگر شکفت

💡 حاصلم از خشک و تر اشکی و لخت جگر بر سر این ماحضر هر دو جهان را صلا

💡 چو دارم سرو گوهر بار در بر چرا جویم چنان خشکی و بی بر

💡 خون در تنم چو نافه ز اندیشه خشک شد جرمم همین که هم نفس مشک اذفرم