خرقه گشتن

خرقه گشتن. [ خ ِ ق َ / ق ِ گ َ ت َ ] ( مص مرکب ) پاره گشتن. دریده شدن. چاک شدن:
چون خرقه گشت بر کَتِف شب ردای قار
شد غرق در غلاله زر فرق کوهسار.اثیر اخسیکتی ( از آنندراج ).

پاره گشتن دریده شدن

💡 تسبیح و خرقه لذّت مستی نبخشدت همّت در این عمل طلب از می‌فروش کن

💡 تا دیده اند جام لبش اهل صومعه آن کو نکرده خرقه خود رهن باده کیست

💡 برآمد بوی لک با خرقه گفتم (ترا دامن هی سوزد مرا جان)

💡 خرقه پوشی، تو در چنین کس پوش ورنه در خرقه کش سر و مخروش

💡 در میان صومعه سالوس پر دعوی منم خرقه‌پوش جوفروش خالی از معنی منم

💡 برهنه کن تو جزو جان و بنما ز خرقه گر به کل بیرون نیایی