خدای فروش

خدای فروش. [خ ُ ف ُ ] ( نف مرکب ) خدافروش. ریاکار. منافق. آنکه بظاهر اظهار دین کند ولی در باطن بی اعتقاد باشد. || آنکه ادعای الوهیت کند. ( از ناظم الاطباء ).

خدا فروش ریاکار

💡 اگر خدای بخواهد بمدتی نزدیک مراد خویش بر آری ز دشمن غدار

💡 بر آن فیلسوفان مشکل‌گشای بسی آفرین تازه کرد از خدای

💡 درد ترا به خلق چو گویم چو اوحدی؟ آن به که اعتماد کنم بر خدای من

💡 منت خدای را که غم روی آن پری بیگانه از شماست ولی آشنای ماست

💡 زین سبب کلی است علم خدای خه خه!! ای بی بصیرت خودرای

💡 خدایگان وزیران که جز کمال خدای نیافت هیچ صفت بر کمال او تقدیم