خدامشرب. [ خ ُ م َ رَ ] ( ص مرکب ) آنکه بر طریقه و مشرب خدای تعالی است. پرهیزگار. خداپرست. دیندار. ( آنندراج )( ناظم الاطباء ). آنکه راه خدا پوید. آنکه معتقد بخداست. باایمان. در تداول فارسی زبانان «مشرب »، کنایه ازراه و طریقه است و «خدامشرب »؛ وصفی است برای آنکه براه خدا رود و بر مشرب الهی باشد. اما این وصف همانند بیشتر وصف ها بجای موصوف قرار گیرد. چون: خدامشرب را نباید آزرد. اگر خدامشربی در کار بود وضع چنین نبود. سعی کنید در هر معامله خدامشربی را داخل کنید.
آنکه بر طریقه و مشرب خدای تعالی است پرهیزگار.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 غم ز خاطر می برد غمخانه من خلق را طفل مشرب می کند دیوانه من خلق را
💡 یحیی تحت تأثیر میرزا آقا خان کرمانی که در آن زمان از استان خود به آنجا پناه آورده بود قرار گرفت. مشرب و گفتار روشنفکرانه آقا خان که تلفیق اندیشهٔ مدرنیسم و علوم خفیه بود الگویی برای یحیای پذیرا شد.
💡 هرکه را باشد به قدر مشرب خود جادهای کی بود فیل دمان را تاب یک گشت فرس؟!
💡 توان با وسعت مشرب ملایم ساخت سرکش را چو راه سیل بر صحرا فتد هموار میآید
💡 اگر با تاديب نفس حيات الهى تحقق يابد به مشرب جناب عيسى عليه السلام عيسوىمشرب مى شود لذا در بيت بعدى فرمود:
