لغت نامه دهخدا
حیدریانچی. [ ح َ دَ ] ( اِخ ) دهی است جزءدهستان قاقازان بخش ضیأآباد شهرستان قزوین. واقع در دوهزارگزی شمال ضیأآباد و 5 هزارگزی راه شوسه زنجان. دارای 1011 تن سکنه است. محصولاتش غلات و دیمی و آبی، سیب زمینی، انگور، بادام، قیسی و جنگل تبریزی. اهالی به کشاورزی و گله داری، قالیچه، گلیم و جاجیم بافی گذران میکنند. از آثار قدیمه آن پل آجری معروف شاه عباس روی رودخانه ابهررود کنار این ده واقع و امامزاده دارد. راه آن مالرو است و از راه شوسه زنجان میتوان ماشین برد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 1 ).