حکم غلول

[ویکی فقه] غُلول به معنای خیانت یا خیانت در غنیمت پیش از تقسیم آن می باشد.
غلول در دو معنای عام و خاص به کار رفته است. معنای عام آن عبارت است از خیانت در چیزی به طور پنهانی و معنای خاص آن عبارت است از خیانت در غنیمت و دزدی از آن پیش از تقسیم.
کاربرد فقهی
از آن در بابهای صلات، جهاد و حدود سخن گفته اند.
حکم
غلول در هر دو معنا حرام، بلکه از گناهان کبیره است.
← در غنیمت
...

💡 این نصیحت راستی در دوستی در غلولی خاین و سگ‌پوستی

💡 14- چهاردهم غلول يعنى دزديدن از غنيمت است، كه خداى تعالى درباره آن فرمود:(و من يغلل يات بما غل يوم القيمه ) و كسى كه از غنيمت بدزدد، و در آن خيانت كند،روز قيامت با همان خيانتش مى آيد).

💡 ابن اثير در نهاية اللغه مى نويسد: غلول خيانت در غنيمت و دزدى پيش از قسمتكردن آن است و شنار بد نامى و ننگ و رسوايى است.

💡 عن ابى جعفر عليه السلام: من اصاب مالا من اربع لميقبل منه فى اربع من اصاب مالا من غلول او ربا او خيانة او سرقة لميقبل منه فى زكوة و لا صدقة و لا حج و لا عمره.وسائل /5/103