حکم تقیه

[ویکی فقه] حکم تقیه (قرآن). خداوند در برخی موارد تقیه کردن را مجاز دانسته اند. در این مقاله آیات مرتبط با حکم تقیّه معرفی می شوند.
جواز اظهار زبانى کفر به اسلام، در وضعیّت اجبار و اکراه با استوارى قلب در ایمان:مَنْ کَفَرَ بِاللَّهِ مِنْ بَعْدِ إِیمانِهِ إِلَّا مَنْ أُکْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِیمانِ....
نحل/سوره۱۶، آیه۱۰۶.
جواز تقیّه در برابر کافران، هنگام اضطرار:۱. لا یَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْکافِرِینَ أَوْلِیاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِینَ وَ مَنْ یَفْعَلْ ذلِکَ فَلَیْسَ مِنَ اللَّهِ فِی شَیْ ءٍ إِلَّا أَنْ تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقاةً....
آل عمران/سوره۳، آیه۲۸.
جواز تقیّه در مقابل مشرکان در دین ابراهیم علیه السلام:فَنَظَرَ نَظْرَةً فِی النُّجُومِ فَقالَ إِنِّی سَقِیمٌ.
صافات/سوره۳۷، آیه۸۸.
...

💡 همانگونه که ملاحظه می‌شود این آیات تقیه را جایز می‌داند.

💡 منتقدان دلیل می‌آورند که در مذهب شیعه، تقیه فقط برای حفظ جان صورت نمی‌گیرد بلکه به هر موقعیتی که به نفع و گسترش شیعه مربوط است، سرایت می‌کند. همان‌طور که در حدیثی از امام ششم تأکید شده‌است: «تقیه مذهب من و پدران من است.»

💡 کهن‌ترین سند تاریخی دربارهٔ سیرجان این نوشتهٔ ابن اثیر است: «گشتاسب یکی از پادشاهان کهن ایران بود و دین سلیمان را داشت، دین زرتشت را پذیرفت و در کوهستانی که تنبور نام داشت جای گرفت و در حالت تقیه به عبادت مشغول شد».