حفرۀ غشایی

حفرهٔ غشایی به فرورفتگی‌های خیلی کوچک و موقتی در سطح غشای سلول گفته می‌شود که وقتی سلول می‌خواهد موادی را از بیرون وارد خود کند، در غشا ایجاد می‌شوند. در این حالت، بخشی از غشای سلول به داخل خم می‌شود و یک گودی یا حفره کوچک درست می‌کند تا ماده مورد نظر را در خود بگیرد. سپس این حفره به تدریج بسته می‌شود و به شکل یک کیسه کوچک داخل سلول جدا می‌گردد. این کیسه کوچک بعداً درون سلول جابه‌جا می‌شود و مواد واردشده را به بخش‌های مختلف سلول می‌رساند. این فرایند یکی از راه‌های طبیعی سلول برای ورود مواد از محیط بیرون است و به آن کمک می‌کند بدون آسیب دیدن، مواد مورد نیازش را دریافت کند. حفره‌های غشایی معمولاً خیلی ریز هستند و با چشم دیده نمی‌شوند، اما در کارکرد سلول نقش مهمی دارند. این ساختارها در سلول‌هایی که بیشتر در حال جذب مواد هستند، بیشتر دیده می‌شوند. به طور ساده، می‌توان گفت حفرهٔ غشایی مثل یک «جیب موقت» روی سطح سلول است که برای وارد کردن مواد باز و بسته می‌شود. بعد از انجام کارش هم تبدیل به یک کیسه داخلی در سلول می‌شود. در نتیجه، این ساختار به سلول کمک می‌کند مواد را از بیرون به داخل خود منتقل کند.