حسین صبوحی

لغت نامه دهخدا

حسین صبوحی. [ ح ُ س َ ن ِ ص َ ] ( اِخ ) شاعر موسیقی دان و هنرمند سده یازدهم هجری بود. از خوانسار برخاست و به تبریز شده و از آنجا باتفاق ملا واصب به گیلان رفت و نزد میرزا عبداﷲ وزیر لاهیجان مقرب گردید. چهارتار نیکو مینواخت و قصه حمزه و شاهنامه خوب میخواند و هفت مثنوی سرود و در 1078 هَ. ق. درگذشت. ( ذریعه ج 9 ص 595 ).

فرهنگ فارسی

شاعر موسیقی دان و هنرمند سده یازدهم بود

جمله سازی با حسین صبوحی

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 عمرها شد بیدل احرام صبوحی بسته‌ام کو خط پیمانه تا شبگیر من پیدا شود

💡 چون حریفان صبوحی بچمن روی نهند چشم بر برگ گل و گله ی خود روی نهند

💡 نباشد حاجت مطرب حریفان صبوحی را چو مرغ صبحگاهی ناله های زار بگشاید

💡 وه وه چه خوش بود به صبوحی میان باغ واندر کنار حور پری زاد بس خوشست

💡 غم تاخت اگر بر سر و سامان صبوحی ساقی! به در آی از در ایوان صبوحی

💡 بخرام به گلشن که پی سیر و صبوحی پیغام گلی نیست که با باد صبا نیست

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران