«حسن الطیمه» یک ترکیب عربی است که به معنای «نیکو بودن روش و سیره در غذا خوردن» به کار میرود و بیشتر جنبه اخلاقی و رفتاری دارد. این اصطلاح به آداب درست خوردن غذا اشاره میکند و نشان میدهد که شیوه غذا خوردن انسان میتواند بیانگر شخصیت، تربیت و ادب او باشد. در این مفهوم، تأکید بر رعایت ادب الهی و اجتماعی هنگام غذا خوردن است و انسان باید با آرامش و احترام غذا بخورد. از مهمترین مصادیق آن، آغاز کردن غذا با نام خداوند و پایان دادن آن با شکر و حمد الهی است. همچنین در این سیره، توصیه شده است که انسان لقمههای کوچک بردارد و غذا را بهخوبی بجود تا هم سلامت بدن حفظ شود و هم از اسراف جلوگیری گردد. رعایت حال دیگران هنگام غذا خوردن نیز از اصول آن است، بهگونهای که فرد نباید موجب آزار یا ناراحتی همنشینان خود شود. پرهیز از پرخوری و زیادهروی در خوردن نیز از نشانههای حسن سیره در طعام است و انسان را به اعتدال نزدیک میکند. در این مفهوم، تواضع در رفتار غذایی اهمیت دارد و از رفتارهای تکبرآمیز یا ناپسند هنگام خوردن نهی شده است. در مجموع، «حسن الطیمه» به معنای رعایت کامل آداب اخلاقی، دینی و اجتماعی در هنگام غذا خوردن و داشتن رفتاری متین و متعادل در این موقعیت است.
حسن الطیمه
لغت نامه دهخدا
( حسن الطیمة ) حسن الطیمة. [ ح َ س َ نُطْ طَ م َ ] ( ع ص مرکب ) حسن السیرة فی الاکل.
فرهنگ فارسی
حسن السیره فی الاکل