حسن الانتقاء

[ویکی فقه] حسن الانتقاء، از اصطلاحات بکار رفته در علم حدیث بوده و از الفاظ مدح راوی به شمار می رود.
یکی از الفاظ مدح، اصطلاح "حسن الانتقاء " است و درباره این واژه گفته شده است: مقصود این است که شخص در تصرفات علمی خود، خوش انتخاب و خوش سلیقه است. همان گونه که آمده است "انتقیت الشئ" یعنی آن چیز را انتخاب و اختیار کردم و "الانتقاء" یعنی الاختیار. شاهد بر این مطلب سخن علامه است درباره حسن بن محمد بن سماعه که می فرماید: "من انه نقی الفقه حسن الانتقاء"
حلی، حسن بن یوسف، خلاصة الاقوال فی معرفة الرجال، ص۳۳۳.
ظاهرا وجه تسمیه کتاب "منتقی الجمان فی الاحادیث الصحاح و الحسان" ازاین باب است.
کلباسی، ابوالهدی، سماء المقال، ص۸۳.
۱. ↑ حلی، حسن بن یوسف، خلاصة الاقوال فی معرفة الرجال، ص۳۳۳.
...

💡 سیری ز تماشای خود آن حسن ندارد تا آینه دیده ما در نظر اوست

💡 از معانی بکرم زال چرخ شد واله حسن دختر فکرم باز در تجلی شد

💡 ز رمز حیرت آیینه‌، حسن غافل نیست ستاده‌ام ز دل ساده ملتمس به دو دست

💡 هست اندر روی خوبت آب حسنی کآمدست آتش از تاب رخ تو همچو شمع اندر گداز

💡 کمال حسن و لطافت نگر که چشم دقیق به جهد فرق نیارد میان جان و تنش

💡 به یک دو هفته مه چارده هلالی شد دوام نیست ازین بیش حسن ساخته را