حرام مشروط

[ویکی فقه] فعل دارای حرمتِ مشروط به چیز دیگر را حرام مشروط گویند.
حرام مشروط، مقابل حرام مطلق می باشد، و عبارت است از فعل حرامی که حرمتش متوقف و مشروط بر وجود چیزی غیر از شرایط تکلیف می باشد؛ مانند محرمات احرام، هم چون حرمت استعمال بوی خوش، که حکم حرمت، مشروط به این است که شخص در حالت احرام باشد؛ یعنی بعد از این که شخص در میقات، محرم شد، این حرمت برای او به وجود می آید و قبل از آن چنین حرمتی وجود ندارد.
نکته
مشروط و مطلق بودن، نسبت به چیزهایی است که از شرایط حصول تکلیف نباشد، وگرنه تمام محرمات مشروط خواهد شد؛ بنابراین، مشروط و مطلق بودن از صفات نسبی و اضافی شمرده شده است؛ یعنی ممکن است حرامی نسبت به چیزی مطلق و نسبت به چیز دیگر مشروط باشد.

💡 در هنگام حمله خشایارشا به یونان در سال ۴۸۰ پیش از میلاد، آرشام جوان فرماندهی گروه اتیوپیایی‌ها و عرب‌ها را بر عهده داشت. او احتمالاً در نبرد سالامیس کشته شده‌است، مشروط بر اینکه با شخصی که آیسخولوس نامیده می‌شود یکسان باشد.

💡 ((ولايت )) به مفهوم سرپرستى سلطه اى است مشروط و نه مطلق، برخلاف ((حق )) كهسلطه مطلقه است. بدين معنا كه ((ولى )) در مقام انجام وظيفه ولايت خود، مى بايست كهمصالح ((مولى عليه )) را در نظر بگيرد و بدون آن، ولايتش نافذ نيست؛ زيرا متبادر بهذهن از لفظ ((ولى )) به معناى سرپرست سلطه نفع رسانى و مسؤوليت است نه انتفاع،بر خلاف ((حق )) كه سلطه انتفاعى است.