حدیث مدینه العلم

[ویکی اهل البیت] حدیث مدینة العلم. حدیث معروف منقول از پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله به طرق فریقین (شیعه و سنی) که در مورد حضرت علی بن ابیطالب علیه السلام فرمودند: «أنا مدینةُ العلمِ و علیٌّ بابُها».
ترمذی در صحیح خود و بغوی در صحاح و خوارزمی در مناقب و اکثر محدثین عامه(اهل سنت)، حدیث مزبور را نقل کرده اند و از امام صادق علیه السلام ضمن حدیثی رسیده است که: «پیغمبر صلی الله علیه و آله به علی علیه السلام فرمود: ای علی! من شهر علمم و تو باب آنی، هر که از در درآید به شهر رسد. ای علی! تو آن دری که مردمان از آن به من درآیند و من درب ورود به خدایم پس هر که جز از راه تو بسوی من آید به من نخواهد رسید و هر که از راهی جز من بسوی خدا رهسپار گردد به او نخواهد رسید».
و در حدیث دیگر از آن حضرت رسیده که پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله فرمود: «من شهر حکمتم و علی بن ابی طالب درب ورود به آن است و به شهر نتوان رسید جز از درب ورودی آن».
سید مصطفی حسینی دشتی، فرهنگ «معارف و معاریف».

💡 ز مکه خلعت عز و شرف مجو جامی لباس فقر و فنا جستن از مدینه خوش است

💡 هرگز به تماشای بهشتت نکشد دل گر چشم گشایی به تماشای مدینه

💡 زینب که از مدینه روان شد به کربلا گویا خبر ز آمدن این سفر نداشت

💡 مگر حقّست این رهبر که برخاست بیامد تا مدینه یک ره راست

💡 در مدینه ز روضه سر بردار تا ببینی که کیست بر سرِ دار