حدیث حسن بالغیر

[ویکی فقه] حدیث حسن بالغیر، از اصطلاحات بکار رفته در علم حدیث بوده و به حدیث مجهولی که متن آن توسط حدیث دیگر تایید شده، گفته می شود.
اندیشمندان علوم حدیث اهل سنت، حدیث حسن را به ذاتی و بالغیر تقسیم کرده اند: این نوع تقسیم حدیث از نظر دانشمندان شیعه علوم حدیث ناشناخته است و در کلمات ایشان از آن اثری نیست.
تعریف
ولی عالمان اهل سنت در تعریف حدیث حسن بالغیر نوشته اند: حدیث حسن بالغیر آن است که در سلسله سندش فردی ناشناخته وجود دارد که شایستگی و عدم شایستگی او ثابت نشده وی متهم به کذب و خطا هم نیست منتها متن حدیث به وسیله حدیث دیگری تایید و تقویت شده است. حدیث حسن بالغیر در اصل ضعیف است و حسن آن به سبب عوامل بیرونی است. از این نوع حدیث به «حدیث حسن لغیره»، «خبر حسن بالغیر»، «خبر حسن لغیره»، «روایت حسن لغیره»، «روایت حسن بالغیر»، «حسن لغیره» و «حسن بالغیر» نیز تعبیر می شود.
سیوطی، عبدالرحمن، تدریب الراوی، ج۱، ص۱۷۳.
۱. ↑ سیوطی، عبدالرحمن، تدریب الراوی، ج۱، ص۱۷۳.
...

💡 از نظر آنسلم دو نوع وجود هست: وجود بنفسه و وجود بالغیر. وجود بنفسه آن وجودی است که ذاتی، ضروری و واجب است؛ یعنی وجودی که وابسته به هیچ چیز جز خود نیست، علت بسیاری معلول‌های دیگر است و نیز نبودش را نمی‌توان متصور شد. وجود بالغیر متعلق به موجودی است که وجودش را از غیر خود می‌گیرد. این موجود موجودی ممکن است و چون موجود ممکن نمی‌تواند علت وجودی خود باشد محتاج به علت واجب است.