جوشن خای

۱. آنچه جوش را از هم بدراند.
۲. [مجاز] بسیار بُرنده: نه هرکه موی شکافد به تیر جوشن خای / به روز حملهٴ جنگاوران بدارد پای (سعدی: ۱۶۱ ).

💡 اوصاف خداى متعال را دانستن و آنها را زمزمه كردن و در ذهن، زنده نگاه داشتن، سبب توجّهبه او و قطع نظر از غير او مى گردد و انسان را كم كم خدايى مى كند، مثلاً دقت و توجّهبه اسامى و اوصاف خدا در دعاى جوشن كبير مفيد است.

💡 و نيز مستحب است كه دعاى جوشن كبير بر كفن او بنويسند البته بهتر و به احتياطنزديكتر اين است كه همه اينها در حاشيه نوشته شود كه از نجس ‍ شدن ايمن باشد واحتياط واجب آنستكه از نوشتن نقاطى از كفن كه (روى عورتين قرار ميگيرد) و نوشتن اينمطالب در آنجا عرفا بى احترامى به نوشته ها است اجتناب شود.

💡 مـؤ لف گـويـد: كـه تاريخ موت او سنه پانصد و هشتاد و پنج است و تاريخ ولادتش ماهرمـضـان سـنـه پـانـصـد و يـازده، و قـصـه مـشـهـد سـقـط درجبل جوشن گذشت در مجلّد اول در سير اهل بيت امام حسين عليه السلام از كوفه به شام.

💡 چون دعای راستان کز آسمان ها بگذرد می کند از جوشن نه تو خدنگ او گذار

💡 جوشن داودی اینجا شاهراه ناوک است از دل محکم زره در زیر پیراهن بپوش

💡 آن را کش اختران زره و خود و مهر و ماه از خار و خاره جوشن و مغفر سزا نبود